آهِ پدر…

‏توضیحِ اینکه چرا مُرده ایم،
چیست؟

اینکه چهار دهه بازی خورده ایم،
چیست؟

هآی
مردمانِ به تیرِغیب مبتلا،
منظورتان از اینکه پژمرده ایم،
چیست؟

از هست و نیست ساقطیم و وایِ ما،
صحبت از اینکه «سود برده ایم» چیست؟

آهِ پدر
دامنِ ایرانِ ما گرفت!
ما مدتیست که مادر مُرده ایم،
نیست؟!

-صابر بستانی اصل

Advertisements

شروعی دوباره

تقریبا ۱۱ سال است که با وبلاگنویسی آشنا شده ام. خاطرم هست که تب وبلاگنویسی حرفه‌ای پس از آشنایی کاربران ایرانی با وردپرس بالا گرفت و همان سالها، خیلی از وبلاگنویس‌ها از سرویس دهنده‌های ایرانی به وردپرس دات کام مهاجرت کردند.

آن روزها در وبلاگ 《وبلاگچی》 درباره اتفاقات جدید در دنیای اینترنت می‌نوشتم و برای تبدیل شدن به یک وبلاگنویس حرفه‌ای تلاش می‌کردم. کمی بعد پروژه 《رادیو وبلاگستان》را در وردپرس دات کام و بعد روی دامنه اختصاصی پیش بردم، اما با توجه به اینکه ۱۰ سال پیش پادکست سازی آنقدرها رایج نبود، پس از زمان کوتاهی به فعالیت رادیو وبلاگستان پایان دادم. وبلاگ‌های تخصصی مثل 《ژن نیوز》و 《کریسپر تک》 هم داشتم که به اخبار دنیای ژنتیک و سلولی و مولکولی می‌پرداختم.

سیاست، تاریخ، علوم پزشکی و فناوری‌های نوین چهار سرفصل مورد علاقه من بوده و همچنان است که در این بیش از یک دهه وبلاگنویسی نامستمر، درباره آنها نوشته‌ام و خوانده‌ام و آموخته‌ام.

حالا اما بعد از این‌همه سال، تصمیم گرفته‌ام یک وبلاگ شخصی داشته باشم که علاوه بر آن چهار سرفصل محبوبم، شامل روزنگاری‌هایم درباره زندگی در خارج از ایران نیز باشد. شاید کمی هم به زبان آلمانی بپردازم که این روزها سخت درگیر آموختنش هستم.

فعالیت این وبلاگ در شرایطی آغاز می‌شود که تب وبلاگنویسی خوابیده و حالا و با وجود شبکه‌های اجتماعی، کمتر کسی به سراغ وبلاگنویسی می‌رود مگر آنکه مثل من از نوشتن و داشتن وبلاگ شخصی لذت ببرد.

امیدوارم در پست‌های این وبلاگ شرح رخدادهای خوب و اخبار دستاوردهای مفید برای بشریت شود.

روزگارتان شاد و غم‌هایتان برباد.